خواننده ی مورد علاقه ی من

       ...و سلام...و سکوت خنديد به گريه باران...که چرا می گريی... که چرا اينگونه

  سخت می گريی... و باران گفت ... و چه ذلال گفت...که من می خندم اين را غم نبين...

   من آوای تمام هستيم...من بارانم...همان که بر تو فرود آيد و هرچه تو آلوده ای او می

  شويد...او بر تن تو می گريد... تا شايد رحمتی آيد و يا مغفرتی...از روی اعتماد يا شايد

    هم ترحم... تا زيبا شوی چون گذشته ات... تا بدانی کيستی...همچون گذشتگانت...

   آری من بارانم...و تو سکوت تنها برای اينها...درد آورده ای پس ببند کوله خاليت را که

             وقت آن شده که باران شوی...رعد بزن...آزرخشی از جنس بلور...

           و غرشی همچون دلیران آسمان...تا بدانند آنها که نمی دانند...آری

                                         من بــــــــــــــارانم......

برای آخرین بار ،

 ستاره ! دست نگهدار!

قایقی خواهم ساخت

خواهم انداخت به اب

دور خواهم شد از این خاک غریب

قهرمانان را بیدار کند

قایقی از تور تهی

و دل از ارزوی مروارید

هم چنان خواهم راند

نه به ابی ها دل خواهم بست نه به ابی دریا

پریان که سر اب در میاورند

و در ان تابش نتهایی ماهی گیران

می فشانند فسون از سر گیسو هاشان

هم چنان خواهم راند